តំបន់អ្នកចំណូលស្រុកថ្មីនៃក្រុងតៃប៉ិកំណែអត្ថបទអក្សរខ្មែរ

ប្រទេសប៊ូតង់ （Bhutan  ព្រះរាជាណាចក្រប៊ូតង់ Kingdom of Bhutan） មានទីតាំងស្ថិតនៅលើជម្រាលភាគខាងត្បូងនៃផ្នែកខាងកើតនៃជួរភ្នំហិម៉ាឡៃយ៉ា ប្រទេសនេះគឺជាព្រះរាជាណាចក្រលើភ្នំដ៏អាថ៌កំបាំងមួយ ដែលត្រូវបានគេស្គាល់ថា «ដែនដីនាគផ្គរលាន់»។ ប្រទេសប៊ូតង់មានភាពល្បីល្បាញដោយសារគោលនយោបាយ «សុភមង្គលជាតិ» និងវប្បធម៌ព្រះពុទ្ធសាសនានិកាយទីបេដ៏ជ្រាលជ្រៅ ហើយត្រូវបានគេចាត់ទុកថាជា «សាំងគ្រីឡាចុងក្រោយរបស់អាស៊ី»។

រាជធានី៖ ថ៊ីមភូ (Thimphu)— ជារាជធានីមួយក្នុងចំណោមរាជធានីតិចតួចបំផុតនៅលើពិភពលោក ដែល មិនមានភ្លើងសញ្ញាចរាចរណ៍។

ភាសា៖ ភាសា ដ្សុងខា (Dzongkha) ជាភាសាជាតិ ហើយភាសាអង់គ្លេសក៏ត្រូវបានប្រើប្រាស់យ៉ាងទូលំទូលាយផងដែរ។

រូបិយប័ណ្ណ៖ ប្រទេសប៊ូតាន (BTN)，ដែលមានតម្លៃស្មើ និងប្រើប្រាស់រួមជាមួយ រូពីឥណ្ឌា ។

ភូមិសាស្ត្រ៖ ខាងជើងជាប់ប្រទេស ចិន និងខាងត្បូងជាប់ប្រទេស ឥណ្ឌា។ ភូមិសាស្ត្រមានកម្ពស់ខ្ពស់នៅភាគខាងជើង និងទាបជាងនៅភាគខាងត្បូង។ ផ្ទៃដីភាគច្រើនជាភ្នំខ្ពស់ និងជ្រលងជ្រៅ ហើយព្រៃឈើគ្របដណ្តប់ប្រហែល 72% នៃផ្ទៃប្រទេស។

1. ការស្វែងរកសុភមង្គល មិនមែនផលិតផលក្នុងស្រុក GDP

ប្រទេសប៊ូតានគឺជាប្រទេសដំបូងគេបង្អស់នៅលើពិភពលោកដែលបានស្នើឡើងនូវគោលគំនិតនៃ "សុភមង្គលជាតិ" （Gross National Happiness, GNH）រដ្ឋាភិបាលផ្តល់អាទិភាពដល់ការការពារបរិស្ថាន ការអភិរក្សវប្បធម៌ និងសុខភាពផ្លូវចិត្តរបស់ប្រជាពលរដ្ឋរបស់ខ្លួន ជាជាងកំណើនសេដ្ឋកិច្ចធម្មតា។ លើសពីនេះ ប្រទេសប៊ូតានគឺជាប្រទេសតែមួយគត់នៅលើពិភពលោកដែលមាន "ការបំភាយឧស្ម័នកាបូនអវិជ្ជមាន" (ស្រូបយកកាបូនឌីអុកស៊ីតច្រើនជាងការបញ្ចេញ)។

2. ភាពខាងវិញ្ញាណ និងអច្ឆរិយភាពលើជ្រោះភ្នំ

វត្តខ្លាឃ្មុំ (Tiger's Nest)： ជាទីសក្ការៈបូជាដ៏សំខាន់ និងជានិមិត្តសញ្ញាដ៏ល្បីល្បាញបំផុតរបស់ប្រទេសភូតង់។ វត្តនេះត្រូវបានសាងសង់យ៉ាងអស្ចារ្យ ដូចជាត្រូវបាន «បង្កប់នៅលើជញ្ជាំងភ្នំ» ដែលមានកម្ពស់ប្រមាណ ៣,១២០ ម៉ែត្រ ពីនីវ៉ូទឹកសមុទ្រ។

តាមរឿងព្រេង គេជឿថា ព្រះគ្រូរីនប៉ូចេ បានជិះខ្លាឃ្មុំហោះមកកាន់ទីនេះ ហើយធ្វើសមាធិ និងបួសនៅទីនេះ។ ដោយសារតែមានទេសភាពភ្នំដ៏អស្ចារ្យ រួមជាមួយរឿងព្រេង និងជំនឿខាងព្រះពុទ្ធសាសនា ទីនេះបានក្លាយជាកន្លែងដែលភ្ញៀវទេសចរមិនគួររំលង នៅពេលមកទស្សនាប្រទេសភូតង់។

ដសុង (Dzong)： ប្រភេទអគារដ៏ប្លែកមួយដែលរួមបញ្ចូលគ្នានូវមុខងាររដ្ឋបាល និងសាសនា។ ឧទាហរណ៍ ដសុងពូណាខា (Punakha Dzong) ត្រូវបានគេចាត់ទុកថាជាបន្ទាយដ៏ស្រស់ស្អាតបំផុតនៅក្នុងប្រទេសប៊ូតានទាំងមូល ដែលមានទីតាំងនៅចំណុចប្រសព្វនៃទន្លេពីរ។

3. សម្លៀកបំពាក់ប្រពៃណី និងល្បឿននៃជីវិត

នៅក្នុងប្រទេសប៊ូតាន ប្រជាពលរដ្ឋត្រូវបានតម្រូវឱ្យស្លៀកពាក់សម្លៀកបំពាក់ប្រពៃណី (ហៅថា ហ្គោ សម្រាប់បុរស និងគីរ៉ា Gho សម្រាប់ស្ត្រី Kira） ។ នៅក្នុងឱកាសផ្លូវការ។ លើសពីនេះ ប្រទេសប៊ូតានបានរក្សាគោលនយោបាយឯកោរយៈពេលវែង ដោយគ្រាន់តែបើកទូរទស្សន៍ និងអ៊ីនធឺណិតយ៉ាងពេញលេញនៅឆ្នាំ ១៩៩៩ ហើយនៅតែរក្សារបៀបរស់នៅដ៏សាមញ្ញ និងសន្តិភាព។